excido


excido
[st1]1 [-] excĭdo, ĕre, cĭdi [ex + cado] : - intr. - [abcl][b]a - tomber de, tomber. - [abcl]b - faillir, se tromper. - [abcl]c - sortir, échapper. - [abcl]d - sortir de la mémoire, être oublié. - [abcl]e - mourir, périr. - [abcl]f - être dépossédé de, être privé de, perdre. - [abcl]g - être frustré de, ne pas obtenir. - [abcl]h - tomber en, finir en, se terminer en. - [abcl]i - s'écarter d'une opinion. - [abcl]j - manquer de mémoire.[/b]    - verbum ex ore alicujus excidit : un mot échappe à qqn., qqn laisse échapper un mot.    - excidere de manibus : échapper des mains.    - excidere a digitis : échapper des doigts.    - in vitium libertas excidit : la liberté tomba dans l’excès.    - excidere (de memoria) : sortir de la mémoir, oublier.    - non excidit mihi scripsisse me : je n’ai pas oublié que j’ai écrit.    - excidit, ut peterem, Ov. M. 14, 139 : j'oubliai de demander.    - (ex) aliquâ re excidere : être privé de qqch., perdre qqch.    - regno excidere : être dépossédé du trône, être renversé de sontrône.    - formulâ excidere : perdre son procès.    - ut cujusque sors exciderat, Liv. 21, 42, 3 : [chaque fois que le sort de chacun était sorti (de l'urne)] = chaque fois qu'un nom était tiré au sort.    - citari quod primum sorte nomen excidit jussit, Liv. 23, 3, 7. : il fit citer en justice celui qu'on tira au sort en premier. [st1]2 [-] excīdo, ĕre, cīdi, cīsum [ex + caedo] : - tr. - [abcl][b]a - détacher en frappant, détacher en coupant, enlever en coupant, couper. - [abcl]b - abattre (un arbre). - [abcl]c - extraire en coupant, creuser, tailler (un arbre, des pierres). - [abcl]d - détacher, retrancher, extirper, ôter, bannir. - [abcl]e - abattre, renverser, détruire, démolir, dévaster, raser, anéantir.[/b]    - excidere ericium, Caes. B. C. 3, 67 : couper le cheval de frise.    - excidere linguam alicui, Crassus ap. Cic. de Or. 3, 1 fin.: couper la langue à qqn.    - excidere arborem e stirpe, Dig. 43, 27, 1: couper l'arbre par le pied.    - excidere columnas rupibus, Virg. En. 1.428 : tailler des colonnes dans des roches.    - excidere virilitatem, Quint. 5, 12, 17 : castrer.    - excidere aliquid ex animo, Cic. Prov. Cons. 18.43 : bannir qqch. de son esprit.    - excidere aliquem numero civium, Plin. Ep. 8, 18, 6 : retrancher qqn. du nombre des citoyens.    - excidere domum : détruire une maison.
* * *
[st1]1 [-] excĭdo, ĕre, cĭdi [ex + cado] : - intr. - [abcl][b]a - tomber de, tomber. - [abcl]b - faillir, se tromper. - [abcl]c - sortir, échapper. - [abcl]d - sortir de la mémoire, être oublié. - [abcl]e - mourir, périr. - [abcl]f - être dépossédé de, être privé de, perdre. - [abcl]g - être frustré de, ne pas obtenir. - [abcl]h - tomber en, finir en, se terminer en. - [abcl]i - s'écarter d'une opinion. - [abcl]j - manquer de mémoire.[/b]    - verbum ex ore alicujus excidit : un mot échappe à qqn., qqn laisse échapper un mot.    - excidere de manibus : échapper des mains.    - excidere a digitis : échapper des doigts.    - in vitium libertas excidit : la liberté tomba dans l’excès.    - excidere (de memoria) : sortir de la mémoir, oublier.    - non excidit mihi scripsisse me : je n’ai pas oublié que j’ai écrit.    - excidit, ut peterem, Ov. M. 14, 139 : j'oubliai de demander.    - (ex) aliquâ re excidere : être privé de qqch., perdre qqch.    - regno excidere : être dépossédé du trône, être renversé de sontrône.    - formulâ excidere : perdre son procès.    - ut cujusque sors exciderat, Liv. 21, 42, 3 : [chaque fois que le sort de chacun était sorti (de l'urne)] = chaque fois qu'un nom était tiré au sort.    - citari quod primum sorte nomen excidit jussit, Liv. 23, 3, 7. : il fit citer en justice celui qu'on tira au sort en premier. [st1]2 [-] excīdo, ĕre, cīdi, cīsum [ex + caedo] : - tr. - [abcl][b]a - détacher en frappant, détacher en coupant, enlever en coupant, couper. - [abcl]b - abattre (un arbre). - [abcl]c - extraire en coupant, creuser, tailler (un arbre, des pierres). - [abcl]d - détacher, retrancher, extirper, ôter, bannir. - [abcl]e - abattre, renverser, détruire, démolir, dévaster, raser, anéantir.[/b]    - excidere ericium, Caes. B. C. 3, 67 : couper le cheval de frise.    - excidere linguam alicui, Crassus ap. Cic. de Or. 3, 1 fin.: couper la langue à qqn.    - excidere arborem e stirpe, Dig. 43, 27, 1: couper l'arbre par le pied.    - excidere columnas rupibus, Virg. En. 1.428 : tailler des colonnes dans des roches.    - excidere virilitatem, Quint. 5, 12, 17 : castrer.    - excidere aliquid ex animo, Cic. Prov. Cons. 18.43 : bannir qqch. de son esprit.    - excidere aliquem numero civium, Plin. Ep. 8, 18, 6 : retrancher qqn. du nombre des citoyens.    - excidere domum : détruire une maison.
* * *
    Excido, excidis, pen. corr. excidi, excidere, Ab ex, et cado, cadis, compositum. Plaut. Cheoir, Tomber.
\
    Mihi ista exciderant. Cic. J'avoye oublié ces choses, Cela m'estoit eschappé de la memoire.
\
    Tibi excidimus. Ouidius. Tu nous as oublié, Tu n'as plus souvenance de nous.
\
    Excidit. Quintil. Il ne scait là où il en est, Il a oublié.
\
    Necdum etiam causae irarum, saeuique dolores Exciderant animo. Virgil. Il ne les avoit pas encore oubliees, Cela n'estoit pas encore hors de son cerveau.
\
    Excidit ex hac familia. Plaut. Il est privé et banni de ceste famille.
\
    Ingenio alicuius excidere. Ouid. Estre mis en oubli.
\
    In vitium libertas excidit. Horat. Est tombee en, etc.
\
    Excidit memoria huius rei, vel Haec res excidit e memoria. Liu. On n'en a plus de memoire.
\
    Vultus, oratio, mens denique excidit. Cic. Il perdit contenance, parolle et entendement.
\
    Exciderat pacis mentio ex omnium animis. Liu. Il ne leur souvenoit plus de parler de paix.
\
    Excidit mihi verbum ex ore. Cic. M'est eschappé et sorti hors de la bouche.
\
    Excidit e manibus victoria. Cic. Elle m'est eschappee des mains.
\
    Excidere vxore. Terent. Herus vxore excidit. N'aura point à femme celle qu'il pensoit, Il en est frustré et privé, Il a failli à avoir celle qu'il pensoit.
\
    Excidere ab aliquo. Lucilius. N'estre point d'accord et de son opinion.
\
    Excido, excidis, excidi, excisum, penul. prod. excidere, Ab ex et Caedo, caedis, compositum. Couper.
\
    Excidere lapides ex terra. Cic. Couper, et tirer des pierres d'une carriere.
\
    Excidere stagnum in petra. Colum. Entailler.
\
    Excidere manibus suis patriam. Plaut. Destruire.
\
    Vrbes excidere. Cic. Destruire, Raser.
\
    Excidere et euertere vrbem. Cic. Ruiner.
\
    Ex animo excidere tempus aliquod. Cic. L'oster de sa memoire et souvenance, L'oublier.
\
    Excidere numero ciuium aliquem. Plin. iunior. Le bannir de la ville.

Dictionarium latinogallicum. 1552.

Regardez d'autres dictionnaires:

  • excision — 1. The act of cutting out; the surgical removal of part or all of a structure or organ. SYN: resection (3). 2. In molecular biology, a recombination event in which a genetic element is removed. SYN …   Medical dictionary

  • Escheat — The reversion of land to a lord on the death of a tenant without heir. Ranulf de *Glanville was clear: The ultimate heir of any person is his lord. Land might also revert through felony or *treason, e.g. when a *tenant in chief was *attainted.… …   Dictionary of Medieval Terms and Phrases

  • ԱՆԿԱՆԻՄ — (կայ, կի՛ր.) NBH 1 0169 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 5c, 6c, 7c, 8c, 10c, 11c, 12c, 13c ձ. ԱՆԿԱՆԻՄ գրի եւ ԱՆԳԱՆԻՄ, գայ, գի՛ր. πίπτω , ἁποπίπτω, ἑμπίπτω եւն. cado, excido, incido եւն. Վայրաբերիլ սաստկութեամբ, իբր կր.… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ԳԱՅԹԵՄ — (եցի.) NBH 1 0527 Chronological Sequence: Early classical, 6c, 8c, 12c չ. ԳԱՅԹԵՄ ԳԱՅԹԻՄ. πταίω, πτάω, ὁλισθαίνω Labor, offendo, vacillo, excido Գթել. գայթագղիլ. դրդուիլ. սայթաքիլ. անկանիլ. սկրդիլ, սահիլ, սխալիլ. գայմագ, տիւշմէք. *Հարթեալք գայթեն …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ԳԵՐՓԵՄ — (եցի.) NBH 1 0549 Chronological Sequence: Early classical, 6c, 10c, 11c ն. ἑκκόπτω excido եւն. Բռնի շորթել, կորզել, կողոպտել. եւ Գերութեամբ եւ աւարհարութեամբ աւերել, կործանել, քայքայել, հարկանել, ապականել. ջնջել. ... ռմկ. գերել գերքել. *Գերփէին… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ԹՕԹԱՓԵՄ — (եցի.) NBH 1 0824 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 7c, 8c, 11c, 12c, 13c ն. ἑκτινάσσω, ἁποτινάσσω excutio ἁποσείω amoveo. կամ ἑκρυέω effluo, defluo ἑκπίπτω excido եւն. կամ Թափելով թափել. ʼի բաց թափել. ʼի վայր հոսել ցնցելով… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ԿՈՃՈՊԵՄ — (եցի.) NBH 1 1114 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 11c, 12c, 14c ն. ἑκκόπτω excido. Կոճ կոճ թոպել կամ շոպել. կոփելով կոփել. յօդ յօդ կոտորել. ʼի բաց կտրել, հատանել. քշտել. քանցել. կոտրտել, կըրտել, ջարդուբուրդ ընել, կտրտել… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ԿՈՓԵՄ — (եցի.) NBH 1 1126 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 8c, 10c ն. (լծ. յն. գօ՛փդօ). λαξεύω, λατομέω, κόπτω , τύπτω incido, excido, caedo, tundo եւն. Հարկանել, բախել կռանաւ, կամ մրճով եւ ուռամբ. տաշել, կոկել, հարթել, գործել կամ… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՏԱՇԵՄ — (եցի.) NBH 2 0844 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 9c ն. λαξεύω, λατομέω, ἑκλατομέω, κατακύπτω , χωνεύω dolo, caedo, incido, excido πελεκύζω securi ferio. որպէս թէ Մաշել եւ արտաքսել զկոշտս. պ. թիրաշիյտէն. Գերծուլ, քերծուլ.… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՏԱՐԱԳԻՐ — ( ) NBH 2 0851 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 10c, 12c ա. προγραφής proscriptus ἑκκήριττος voce praeconis expulsus, abdicatus ἕκφυτος . կամ ἕφυλος extorris. եւ բայիւ ἁποκηρύττω, προγράφω proscribo ἑξίστημι, ἑξίσταμαι… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՓՈՐԵՄ — (եցի.) NBH 2 0955 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 5c, 8c, 10c, 14c ն. ὁρύσσω, ἁνορύσσω, διορύσσω, ττω fodio, perfodio, effodio λατομέω, ἑκλατομέω lapides excido, incido. Որպէս թէ փոր բանալ. Փոս հատանել. խորս ինչ առնել. բրել …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.